चंद्रकोर ३

हेमंतकाकांनी म्हटल्याप्रमाणे टागोरांच्या लेखनाला अर्थाचे विविध पदर असतात. पण तरीही मला जमेल तसं समजून घेत त्याचं मराठीत रुपांतर करण्याचं धाडस करते आहे, जरा सांभाळून घ्या.

 

खगोलशास्त्रज्ञ

 

मी फक्त एवढंच म्हणालो, “संध्याकाळच्या वेळी किनई तो गोलमटोल चांदोबा जेव्हा कदंबाच्या फांद्यांत अडकून पडतो, तेव्हा कुणाला तो हातात घेता येईल का?”

पण दादा जोरात हसला आणि म्हणाला, “तू जगातला सगळ्यात बावळट मुलगा आहेस. अरे तो चंद्र आपल्यापासून इतका दूर असतो मग त्याला कोणी कसं पकडू शकेल?”

मी म्हणालो, ” दादा, किती मूर्ख आहेस तू! आपण अंगणात खेळत असताना जेव्हा आई खिडकीतून आपल्याला पाहते आणि हसते तेव्हा ती काय दूर असते का?”

पण तरी दादा म्हणाला, ” तू ना वेडपटच आहेस. पण मग मला सांग आपल्याला चंद्र मावेल एवढं मोठं जाळं मिळणार कुठून?”

मी म्हणालो, “आपल्या हातांनी नाही का पकडता येणार?”

तरीही दादा आपला हसतच होता. तो म्हणाला, “वेडा रे वेडा, तो चंद्र जर कधी जवळ आला ना, तर तुला कळेल तो किती मोठा आहे ते.”

मी म्हटलं, “दादा, तुम्हाला शाळेत काहीही काय शिकवतात! अरे आपली आई जेव्हा आपला पापा घ्यायला जवळ येते, तेव्हा तिचा चेहरा मोठ्ठाला दिसतो का?”

पण तरी दादाचं टुमणं चालूच, “तू येडपट आहेस.”

 

Advertisements

१ प्रतिक्रिया (+add yours?)

  1. hemant_surat
    नोव्हेंबर 26, 2006 @ 06:58:31

    रचना,
    चांगलंच जमतय तुला. काहीही भीती ठेवू नको मनात. नुसतं सुटायचं. बाकी शब्दं त्यांचं काम करतीलच.

    उत्तर

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: